بالگردهای هوانیروز در اقصی نقاط ایران عزیز به پرواز در می آیند و انجام مأموریت در شرایط مختلف آب و هوایی، تأثیر زیادی بر روی قطعات این نوع بالگردها دارد و بعضاً دچار خوردگی می شوند. در این تحقیق به منظور کاهش میزان سایش و چسبندگی کفش های اسکید بالگرد، و هم چنین افزایش مقاومت به خوردگی قطعه مذکور، از فرآیند HVOF استفاده می شود. فرآیند HVOF یکی از پیشرفته ترین سیستم های پاششی است که از مهم ترین مزایا آن می توان به حرارت دهی بسیار مؤثر و یکنواخت ذرات به دلیل تلاطم شدیدی که در محفظه احتراق رخ می دهد و هم چنین اکسید شدن سطحی بسیار کم اشاره نمود. در این مقاله به منظور کاهش میزان سایش و چسبندگی کفش های اسکید بالگرد، پوشش دهی کاربید تنگستن بر روی آلومینیوم 7075 انجام شد. پوشش دهی به روش پاشش حرارتی صورت گرفته و به کمک پودر کاربید تنگستن علاوه بر افزایش سختی و مقاومت سطح، میزان سایش تا حد قابل توجهی کاهش یافت. ساختار متالوگرافی قطعه، پس از پوشش دهی WC86%-Co10%-Cr4% دارای تراکم بالا، ذرات اکسیدی نداشت و ذوب نشده بود. با ایجاد این پوشش میزان چسبندگی به 89 مگاپاسکال افزایش یافت که این مقدار قابل مقایسه با پوشش های متعارف نمی باشد. همچنین نتایج حاصل از آزمون های سختی سنجی نشان می دهد که ریزسختی سنجی پوشش، سختی در حدود 1300 ویکرز داشته که نشان دهنده بالا بودن این سختی نسبت به پوشش های دیگر به صورت آبکاری است. با استفاده از پوشش WC86%-Co10%-Cr4%، میزان سایش هنگام فرود بالگرد در 1000 متر، به  رسید که نشان از سختی بالا و کیفیت بالای پوشش است.

یکی از عارفان و مشایخ بزرگ مکتب خراسان و حکمت خسروانی، شیخ ابوالعباس احمد ابن محمد ابن عبدالکریم قصاب (یا قصار) آملی طبرستانی 424-314) ه.ق) است. درباره احوال، سلوک و طریقت و کرامت های او در متون متقدم، جستارهای پراکنده ای وجود دارد که نیاز به بررسی و تامل محققانه ای دارد. اما آنچه در این جستار آمده است، اشاره به کنشی از اوست که تا جایی که نگارنده جستجو کرده، تقریبا در هیچ متن عرفانی نظیر ندارد. این کنش و حکایت در حالتی است که یکی از مریدان، از شیخ کفش (: نعلین) تقاضا می کند. این حکایت، فقط در نسخه میکروفیلم مرادالمریدین آمده و در متونی که درباره احوال او بحث کرده اند، سابقه ندارد. نگارنده در این مقاله با توجه به موارد مشابهی چون نعلین مخصوص پیامبر اسلام، کفش مخصوص بایزید، تاکید شمس تبریزی بر لزوم کفش مخصوص یک فرقه، دیدگاه طریقت مولویه درباره کفش به عنوان پای افزار پیران و اختصاص هزینه خاص برای خریدن نعلین و همچنین تاکید بر تقدس کفش در آیین فتوت به این نتیجه رسیده است که بخشیدن نعلین و طلب کفش از پیر، عملی آیینی در تصوف - ضمن این که نشان دهنده ابزار شناسایی فرقه ای از فرق دیگر است- مبین این نکته است که قصاب، پیرو آیین فتیانی است که مختص ایرانیان بوده است.

نویسنده ابتدا دو گروه از صحابه و تابعین را شمرده که قائل به جواز و عدم جواز مسح بر کفش در سفر و حضر شده اند. سپس به بررسی ادله مخالفین جواز مسح روی کفش با استناد به کتاب و سنت، پرداخته و در ادامه، ادله قائلان به جواز مسح را با استناد به روایات اهل سنت، ذکر کرده و به نقد آنها پرداخته است.وی سپس پرسش هایی را درباره مسح روی کفش مطرح کرده تا شاید فقهایی که در عصر حاضر، آن را جایز می دانند، پاسخی برای آنها بیابند، در انتها نیز فروع اختلافی مساله مورد بحث را ذکر کرده است. 

سپهسالار زرینه کفش، طوس نوذر، ازشاه زادگان رنج دیده کهن نامه باستان است که عمری کمر به خدمت شاهان بلند آوازه کیانی چون کی کاووس و کی خسرو می بندد. او که از خاندان بزرگ نوذری و از جاودانان دین زردشتی است، در روز رستاخیز به یاری سوشیانس برمی خیزد و آغازگر جنگ آخرالزمان است. از میان یک صدوپنجاه پهلوان و شاه و شخصیت گوناگون نیمه نخست شاهنامه، اگرچه طوس از پهلوانان جریان ساز و اصلی و در مرکز نهاد شاهی پهلوانی قراردارد، به دلیل تنوع خصلت ها و کنش های شخصیتیش، کم تر مورد تحقیق پژوهش گران قرار گرفته و غالبا به عنوان چهره ای تندخو، کم خرد و خود پسند معرفی شده است. در این جستار می کوشیم ضمن اشاره به تاریخچه و معانی لقب «زرینه کفش» با نگاهی گذرا به هستی شناسی اسطوره ای طوس در اوستا و متن های پهلوی و سیر هستی او در حماسه ملی، تفاوت ها و تضادهای شخصیت اساطیری و حماسی، سپهسالار زرینه کفش دوره پهلوانی حماسه ملی ایران، بیش از پیش بررسی شود تا از این ره گذر، شناختی تازه تر از او بدست داده شود.

طراحی خستگی اجزاء بالگرد کاری سخت و چالش برانگیز است. هدف از ارزیابی خستگی بالگرد نشان دادن این نکته است که در طول عمر کاری بالگرد، انتظار واماندگی فاجعه آفرین ناشی از خستگی کاملا از بین رفته و نیز وقوع ترک خوردگی غیرفاجعه آمیز به حد کافی در سطح پایینی باقی می ماند، طوری که استفاده ی اقتصادی از سازه بالگرد حاصل شود. روش طراحی خستگی که اغلب توسط جامعه ی بالگردسازی اعمال شده، بر اساس فلسفه ی «عمر مطمئن» بوده است. در سال های بعد، به علت کارآمد نبودن روش عمر مطمئن لزوم استفاده از روش های دیگر تحلیل عمر خستگی --مانند روش تحمل نقص و روش تحمل آسیب-- بیشتر احساس شد. در این مقاله ضمن مرور روش های مختلف طراحی خستگی بالگرد، مزایا و معایب هر روش ارائه می شود. در پایان جنبه های دیگر طراحی خستگی بالگرد مورد بررسی قرار می گیرد.